Tytuł: Niemoc

Autor: Verlaine Paul Marie
Tagi:
Epoka: młoda polska

Jam Cesarstwo u schyłku wielkiego konania, Które, patrząc, jak idą Barbarzyńce białe, Układa akrostychy wytworne, niedbałe, Stylem złotym, gdzie niemoc sennych słońc się słania. Duszy, samiutkiej, mdło aż, w nudzie, co ochłania. Skądciś tam wieści niosą walk olbrzymich chwałę. O, nie móc, przez tę słabość, przez żądze tak małe, O, nie chcieć zaznać nieco tego falowania! O, nie chcieć, o i nie móc umrzeć chociaż nieco! Wszystko wypite!Ty tam, nie śmiej się z mych żali ! Wszystko, wszystko wypite! zjedzone! - Cóż dalej? Tylko garść słabych wierszy, co ot w ogień lecą, Tylko niewolnik nicpoń, co nie dba o pana, Tylko ból jakiejś troski, co żre pierś, nieznana.

Losowe utwory:

Gdy zgaśnie słońce i gdy znikną gwiazdy,
gdy zginą oceany... Więcej

Ojciec Nie zna Freuda Tragików pobieżnie Ja też nie znam ... Więcej

Nieszczęśliwy, kto próżno o wzajemność woła, Nieszczęśliwsz... Więcej

Powracasz, Jak wspomnienia z wiatrem przeszłości. Do tych ... Więcej

;Iza;
Iza już jedzie do domu,
Nie chce przypominać o t... Więcej